هاالدین ویسی فقط ۱۶ سال داشت، آن شب که برادرش نجمالدین استوری گذاشت که «یک نفر را در بیمارستان کشتند»، نمیدانست که برادر نوجوانش است که کشته شده.
بهاالدین، معترضی از بوکان بود، او روز ۲۹ آبان ۱۴۰۱، با شلیک گلوله ماموران امنیتی کشته شد، در همان شب، شبکههای مجازی به نقل از خاله او، عکسی را منتشر کردند و به نقل از او نوشتند: «این جنازه بهاالدین است زیر آواری از یخ تا زمان خاکسپاری.»
نجمالدین برادر بهاالدین آن شب غصههایش را با نواختن دف تقسیم کرد، مینواخت و به پهنای صورت اشک اشک میریخت. اما به او و حجم سنگین غصههایش رحم نکردند، همان شب نجمالدین را بازداشت و یک ماه بعد آزاد کردند.
یاد بهاالدین گرامی
بنا بر آمارها در جریان خیزش سراسری زن، زندگی، آزادی در سال گذشته در ایران دستکم ۷۱ کودک و نوجوان کشته شده و بیش از ۱۸۰ کودک و نوجوان نیز بازداشت شدند.
قتل کودکان و نوجوانان، حمله به مدارس و دانشآموزان، ضربوشتم کودکان و نوجوانان، بازداشت کودکان و نوجوانان توسط نهادهای اطلاعاتی و امنیتی، اعمال آزارواذیت و شکنجه کودکان بازداشتشده، نگهداری کودکان و نوجوانان در کنار زندانیان بزرگسال، اعمال آزارواذیت جنسی علیه کودکان و نوجوانان بازداشتشده، محاکمه کودکان در دادگاههای انقلاب و حتی استفاده از کودکان به عنوان نیروی نظامی برای سرکوب معترضان، از جمله موارد بارز نقض حقوق کودک در سال گذشته در ایران است.
ارتکاب این موارد علاوه بر آنکه نقض فاحش تعهدات نظام جمهوری اسلامی نسبت به رعایت حقوق کودک بنا بر کنوانسیون بینالمللی حقوق کودک است، در قوانین موضوعه داخلی در ایران از جمله قانون آیین دادرسی کیفری