ورق بزنید و آفریننده نقاشی زیبا و محشر رقص «خدانور لجهای» و پس از آن مهسا را ببینید.
مریم در نقاشیاش از رقص خدانور لجهای نوشته بود: «اگر هرکدوممون رفتیم، اونی که مونده بلندتر بخنده و بجنگه، روز آزادی بجامون برقصه.
ما سرانجام شبی مست و مدهوش و کمی ژولیده، با بدنهای به خون غلتیده، بر مزار نجس و نحس شما میرقصیم»
نام این نقاش ماهر مریم سلیمیان است، دختری که در تصویر نخست و اسلاید آخر این چنین پر شور و حال و سرمست زندگی میخندد. آری او نقاش معترضی بود که در تظاهرات نیز شرکت میکرد، او برای داشتن زندگی بهتر و پیشرفت در زندگی به سوی کشور اتریش در حال مهاجرت بود تا اینکه پس از تلاش فراوان و اخذ ویزا در فرودگاه با ممنوعالخروجی خود مواجه شد.
پس از آن شب، مریم به طور مبهمی جان باخت، خبرها درباره نحوه مرگ او با ابهامات زیادی روبرو بود، عدهای نوشتند او خودکشی کرده است.
خانواده مریم به دلیل فشارها و تهدیدات هیچگاه درباره او به طور شفاف سخن نگفتند و اطلاعرسانی نکردند. شمار زیادی از خانوادههای معترضان کشتهشده تحت فشار و ارعاب هستند تا اطلاعرسانی نکنند، اما وکلای دادبان همواره به اطلاعرسانی و دادخواهی بدون ترس و واهمه توصیه کردهاند.
