امید مویدی‌زارع، دانشجوی تربیت‌مدنی که با شلیک گلوله به کمر و پیشانی‌اش کشته‌شد

امید مؤیدی‌زارع ۲۱ سالگی‌ت مبارک!!

روز ۲۴ آبان ۱۴۰۱، پسر جوانی معترض روی زمین افتاده است، تعدادی مأمور مسلح او را مورد ضرب و شتم قرار می‌دهند، مردم قصد کمک دارند، اما ماموران با شلیک تیرهوایی ایجاد رعب و وحشت می‌کنند تا برای کمک به معترض جلوتر نیایند، امید مؤیدی، دانشجوی سال آخر تربیت‌بدنی شیراز جلوتر می‌آید تا به جوانی که کتک می‌خورد؛ کمک کند، ماموران از پشت امید را هدف گلوله قرار می‌دهند، تیری به طرف کمر او شلیک می‌کنند، امید روی زمین می‌افتد، اما گویی این برای ماموران کافی نیست، دوباره شلیک می‌کنند، این بار تیر خلاص است به پیشانی امید.

خانواده سه روز از امید بی‌خبر می‌ماند، یک منبع آگاه نزدیک به خانواده به رادیو فردا می‌گوید: «پس از تماس‌های مکرر مادر امید در همان شب، مردی موبایل امید را جواب داده و می‌گوید که پسرش بازداشت شده و باید به اطلاعات سپاه مراجعه کند اما پی‌گیری‌ها و مراجعات خانواده امید به اطلاعات سپاه، نیروی انتظامی، اداره اطلاعات و دیگر ارگان‌ها، تا سه روز بی‌جواب می‌ماند و در نهایت پس از سه روز از اداره آگاهی تماس گرفته و از خانواده امید مؤیدی می‌خواهند برای شناسایی جسدی با کد ۱۸۱ مراجعه کنند.وقتی پدرش برای شناسایی پیکرش مراجعه می‌‌کند تنها صورت او را می‌بیند که در پیشانی‌اش جای گلوله بوده اما در اداره آگاهی به آنها گفته می‌شود که گزارش پزشکی قانونی تنها گلوله به کمر را ذکر کرده است.» 

به گفته این فرد نزدیک به خانواده مؤیدی، «پس از اصرار مادر امید به او اجازه داده‌اند که پیش از خاکسپاری در اول آذرماه، پیکر فرزندش را ببیند: «ساعت ۷ شب مادر امید را با کلی مأمور و تدابیر امنیتی به دارالرحمه شیراز بردند. گفته بودند که می‌گذارند پیکر امید را ببیند اما وقتی رسیده دیده که پیکر امید را شسته و کفن کرده‌اند. فقط سرش باز بود. پیشانی‌اش که گلوله خورده بود را با یک پرچم یازهرا بسته بودند.» 

امروز خانواده امید خواهان شناسایی قاتل فرزندشان هستند، در مراسم چهلم او نیز مادرش (اسلاید دوم) فریاد دادخواهی سر می‌داد و می‌گفت بیایید دستگیری کنید. اگر چه آن‌ها طرح شکایت کرده‌اند و دادخواهی می‌کنند. اگر چه حق آن‌ها تاکنون سلب شده است.
سلب حق دادخواهی در ایران در حالی اتفاق می‌افتد که حق دادخواهی از جمله حقوق اساسی انسانی در کنار حقوقی مانند حق حیات، حق آزادی، حق برابری در مقابل قانون و حق رای در اسناد بین المللی حقوق بشری به رسمیت شناخته شده است. حق دادخواهی حتی در اصل ۳۴ قانون اساسی جمهوری اسلامی نیز به صراحت مورد شناسایی قرار گرفته است.