مریم آروین ۲۹ ساله، وکیل داوطلب پروندههای محرومین و بچههای بهزیستی و بچههای کار بود که بیش از دو ماه از عقدش نمیگذشت.
او را روز ۹ آذر ۱۴۰۱، در دادگاه سیرجان، هنگام دفاع از موکلش که از معترضان خیزش سراسری زن، زندگی، آزادی با اتهام محاربه بوده، با قاضی دادگاه درگیری لفظی پیدا کرده و بازداشت میکنند.
به دنبال بازداشت مریم، طیبه نظری، مادر این وکیل دادگستری نیز که برای پیگیری کارهای دخترش به دادگاه مراجعه کرده بود نیز بازداشت میشود.
روز ۲۱ آذر خانم آروین به قید کفالت آزاد میشود؛ اما تنها چند روز پس از آزادی، جان خود را از دست میدهد.
طیبه نظری، معلم آموزش و پرورش و مادر مریم آروین در حساب اینستاگرام خود نوشت: «یک هفته پس از مرگ دخترش، شعبه ۱۰۳ کیفری، حکم غیابی «۱۵ ماه زندان، یک میلیون تومان جریمه، و ۴۰ ضربه شلاق» نیز برای خودش صادر کرده که سپس تعلیق شده است.»
سازمان نظام پزشکی علت مرگ مریم آروین را خودکشی عنوان کرده است، اما مادر این وکیل دادگستری، در ادامه پست اینستاگرامی خود، مرگ دخترش را زدن سرم در زندان شرح داد و افزود: «پزشک زندان در نامهای آسیبهایی که به مریم آروین رسیده است را تایید کرده است.»
در این مدت دست نوشتههایی از مریم منتشر شده است که در یکی از آنها نوشته شده است:«باید بیشتر بخوانم، بدانم و بنویسم و نهال کوچک وجودم را به درخت تنومندی تبدیل کنم، که طوفان حوادث به راحتی سر مرا خم نکند. موتور این حرکت، مهربانی، زندگی و عشق به دیگران است.»
قاضی دادگاه پس از آزادی به مریم گفته بود: «بدبخت تو مردی خودت خبر نداری!
شماری از معترضان خیزش سراسری مردم ایران به ویژه جوانان پس از آزادی از زندان به طور مشکوکی جان خود را از دست دادهاند.
عرشیا امامقلیزاده، آرش فروزنده، یلدا آقافضلی تنها چند نمونه از زندانیانی هستند که بازداشت و چند روز پس از آزادی جان خود را از دست دادهاند.
خوراندن دارو و مواد توهمزا به زندانیان یکی از اصلیترین مواردی است که صراحتا در سند مربوط به استاندارهای رفتار با زندانیان سازمان ملل منع شده است. چرا که این اقدام علاوه بر به خطرانداختن جان زندانیان وضعیت پرونده آنان را به دلیل احتمال اعتراف اجباری ناشی از مواد توهمزا پیچیدهتر و احتمال افزایش محکومیت را بیشتر میکند.